Ο κλάδος του Μηχανολόγου Μηχανικού είναι ένας από τους πλέον ταχέα αναπτυσσόμενους κλάδους στην αγορά εργασίας σε Παγκόσμιο επίπεδο, τόσο στις αγορές της Δύσης αλλά και της Ασίας, και αποτελεί κινητήριο τροχό της οικονομικής ανάπτυξης και της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου της εκάστοτε χώρας, ή σε ακόμα μεγαλύτερη κλίμακα, ηπείρου. Ο κλάδος μπορεί να χωριστεί σε τρία τεράστια τμήματα (Ενέργεια, Κατασκευή, Management) τα οποία με την σειρά τους σε άλλα μικρότερα ανάλογα με το τομέα εξειδίκευσης (Θερμικές Στροβιλομηχανές, Κατασκευή και Σχεδίαση Γραναζοκιβωτίων, Βιομηχανική Διοίκηση κ.α.).
Σύμφωνα με προγνωστικές μελέτες οι οποίες έχουν γίνει και έχουν έναν ορίζοντα χρόνου 20ετίας, ο κλάδος της Μηχανικής με την μεγαλύτερη άνθιση θα είναι αυτός των Θερμικών Στροβιλομηχανών, τόσο στον τομέα της σχεδίασης όσο και στον τομέα της κατασκευής και συντήρησης. Οι παραπάνω μελέτες έχουν ως γνώμονα την ραγδαία ανάπτυξη των Ασιατικών αγορών και την εκβιομηχάνιση της Ασιατικής υπαίθρου σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό. Η ανάπτυξη αυτή θα οδηγήσει στην ανάγκη παραγωγής ενέργειας και μεταφορών.
Την ανάγκη αυτή έρχονται να καλύψουν οι Θερμικές Στροβιλομηχανές οι οποίες είναι ικανές να παρέχουν σχεδόν το 100% της απαιτούμενης ενέργειας (Ηλεκτροπαραγωγή), αλλά και να καλύψουν ένα μεγάλο μερίδιο των μεταφορικών αναγκών του πληθυσμού (Κινητήρες Αεροσκαφών, πλοίων).
Μερικές από της μεγαλύτερες εταιρείες στον κλάδο των Θερμικών Στροβιλομηχανών εργάζονται πάνω σε κολοσσιαία project τα οποία έχουν ως στόχο την βελτιστοποίηση των εν λόγω διατάξεων, την σχεδίαση και κατασκευή νέων κινητήρων οι οποίοι θα είναι όχι μόνο αποδοτικότεροι με μεγαλύτερη ικανότητα ανάληψης φορτίων αλλά και πιο φιλικοί προς το περιβάλλον έχοντας ως ορίζοντα και στόχο την μείωση των σωματιδίων NOx και την μικρότερη κατανάλωση καυσίμου. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που οι παραπάνω εταιρείες βρίσκονται μόνιμα σε στενή επαφή με πανεπιστήμια, αναθέτοντας τους όχι μόνο την σχεδίαση ενός μικρού τμήματος αλλά πολλές φορές και της μηχανής στο σύνολο της, καθώς η ανάγκη για νέους επιστήμονες μηχανικούς είναι τεράστια προκειμένου να αφιερώσουν την ενέργεια και τον καινοτόμο τρόπο σκέψης τους στα τρέχοντα project.
Όσο αναφορά την θέση του Ελληνικού πανεπιστημίου σε αυτήν την εξέλιξη και ανάπτυξη τα νέα είναι δυσοίωνα καθώς δεν υπάρχει η βούληση από τον φοιτητή αλλά και από το εκπαιδευτικό σύστημα στο σύνολο του να μάθει, να ενημερωθεί και να κυνηγήσει τα γεγονότα και της εξελίξεις έχοντας τρομερά μεγάλο και δυστυχώς αρνητικό αντίκτυπο την Ελληνική βιομηχανία και την εκβιομηχάνιση της Ελληνικής οικονομίας. Το παραπάνω φαινόμενο παρατήρησε έντονη άνθιση κατά την διάρκεια της προσπάθειας για αποδόμηση την βιομηχανίας και της τεχνολογικής δραστηριοποίησης στην χώρα. Στην προσπάθεια αυτή το μεγαλύτερο πλήγμα ήταν το σχίσμα μεταξύ Ελληνικού πανεπιστημίου και Ελληνικής βιομηχανίας το οποίο απογύμνωσε τον Έλληνα φοιτητή από οποιοδήποτε ενδιαφέρον για τον κλάδο της Τεχνολογίας σε πρώτο πλάνο και της οικονομικής εξυγίανσης έπειτα.
Ήρθε η ώρα λοιπόν να σκεφτούμε ως μελλοντικοί Μηχανικοί, και να αρπάξουμε την ευκαιρία την οποία μας δίνεται για πρώτη φορά να βιώσουμε την δική μας βιομηχανική επανάσταση και να μην βυθιστούμε σε έναν απερχόμενο μεσαίωνα ο οποίος θα αποδειχθεί καταστροφικός όχι μόνο για εμάς αλλά και για το μέλλον. Πρέπει να αφυπνιστούμε και εκμεταλλευτούμε στο έπακρο την ευκαιρία την οποία έχουμε μπροστά μας συνδέοντας το Ελληνικό πανεπιστήμιο με την βιομηχανία όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο αλλά και σε παγκόσμιο. Ήρθε η ώρα να ονειρευτούμε το μέλλον μας και να το δημιουργήσουμε από την αρχή λιθαράκι λιθαράκι.
