Κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου "άγνωστοι" έβαλαν φωτιά σε χώρο του Πολυτεχνείου προκαλώντας φθορές. Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο καθηγητής που δημοσίευσε τις εικόνες «κάποια στιγμή το Σαββατοκύριακο, φαίνεται ότι οι ‘επισκέπτες’ στους χώρους του Πολυτεχνείου κρύωναν».
Δεν είναι το πρώτο -και δυστυχώς η κατάσταση δείχνει πως δε θα είναι και το τελευταίο- φαινόμενο βανδαλισμού που συμβαίνει στο Πανεπιστήμιο. Η αδιαφορία του κράτους για την παιδεία έχει δημιουργήσει το κατάλληλο υπόστρωμα, ώστε να αναπτυχθούν τέτοιου είδους αντικοινωνικές συμπεριφορές. Οποιοσδήποτε και για οποιοδήποτε λόγο έχει τη δυνατότητα να συμπεριφερθεί στο Πανεπιστήμιο με ό,τι τρόπο θέλει ή τον βολεύει στην εκάστοτε περίσταση. Αιτία;; Η ανοχή στην ασυδοσία σε συνδυασμό με την έλλειψη ολοκληρωμένου πλάνου προστασίας των χώρων του πανεπιστημίου αλλά και των ίδιων των φοιτητών. Διαπιστώνουμε καθημερινά ότι παρανομίες εντός του πανεπιστημιακού χώρου, συμβαίνουν και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό. Η πολιτική ηγεσία αρνείται τις ευθύνες της για τη θλιβερή αυτή κατάσταση, ενώ συχνά ακούμε και δηλώσεις, όπως αυτή του κ. Γαβρόγλου για ένα «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» που θα πρέπει να διεκδικήσει τους χώρους του.
Ωστόσο, μερίδιο ευθύνης ανήκει και σε εμάς τους φοιτητές, που πλέον έχουμε καταληφθεί από αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν γνωστική ασυμφωνία (cognitive dissonance). Έχουμε συνηθίσει δηλαδή τα έκτροπα που συμβαίνουν στο Πανεπιστήμιο και θεωρούμε ότι έτσι είναι η καθημερινότητα, πως αυτά αποτελούν κομμάτι της φοιτητικής ζωής στην Ελλάδα. Αντί να υπάρξει ενδιαφέρον για λεπτομερή ενημέρωση έχουμε συνηθίσει να επαναλαμβάνουμε την καραμέλα περί ελληνικών πανεπιστημίων που ναι μεν έχουν πολλά προβλήματα, αλλά είναι εφάμιλλα…
Η ασφάλεια είναι προϋπόθεση για κάθε δημιουργική δραστηριότητα. Ο χώρος του πανεπιστημίου είναι ιερός, είναι χώρος άνθησης ιδεών και γνώσεων και οι βανδαλισμοί δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με ανοχή. Η συγκεκριμένη φωτιά στο Πολυτεχνείο είναι ένα ακόμη συμβάν ανάμεσα στα πολλά που υποβαθμίζουν την ακαδημαϊκή ζωή μας, το ακαδημαϊκό μας κύρος και τις ίδιες τις γνώσεις μας.
Της Βασιλείας Νιαβή
Δεν είναι το πρώτο -και δυστυχώς η κατάσταση δείχνει πως δε θα είναι και το τελευταίο- φαινόμενο βανδαλισμού που συμβαίνει στο Πανεπιστήμιο. Η αδιαφορία του κράτους για την παιδεία έχει δημιουργήσει το κατάλληλο υπόστρωμα, ώστε να αναπτυχθούν τέτοιου είδους αντικοινωνικές συμπεριφορές. Οποιοσδήποτε και για οποιοδήποτε λόγο έχει τη δυνατότητα να συμπεριφερθεί στο Πανεπιστήμιο με ό,τι τρόπο θέλει ή τον βολεύει στην εκάστοτε περίσταση. Αιτία;; Η ανοχή στην ασυδοσία σε συνδυασμό με την έλλειψη ολοκληρωμένου πλάνου προστασίας των χώρων του πανεπιστημίου αλλά και των ίδιων των φοιτητών. Διαπιστώνουμε καθημερινά ότι παρανομίες εντός του πανεπιστημιακού χώρου, συμβαίνουν και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό. Η πολιτική ηγεσία αρνείται τις ευθύνες της για τη θλιβερή αυτή κατάσταση, ενώ συχνά ακούμε και δηλώσεις, όπως αυτή του κ. Γαβρόγλου για ένα «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» που θα πρέπει να διεκδικήσει τους χώρους του.
Ωστόσο, μερίδιο ευθύνης ανήκει και σε εμάς τους φοιτητές, που πλέον έχουμε καταληφθεί από αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν γνωστική ασυμφωνία (cognitive dissonance). Έχουμε συνηθίσει δηλαδή τα έκτροπα που συμβαίνουν στο Πανεπιστήμιο και θεωρούμε ότι έτσι είναι η καθημερινότητα, πως αυτά αποτελούν κομμάτι της φοιτητικής ζωής στην Ελλάδα. Αντί να υπάρξει ενδιαφέρον για λεπτομερή ενημέρωση έχουμε συνηθίσει να επαναλαμβάνουμε την καραμέλα περί ελληνικών πανεπιστημίων που ναι μεν έχουν πολλά προβλήματα, αλλά είναι εφάμιλλα…
Η ασφάλεια είναι προϋπόθεση για κάθε δημιουργική δραστηριότητα. Ο χώρος του πανεπιστημίου είναι ιερός, είναι χώρος άνθησης ιδεών και γνώσεων και οι βανδαλισμοί δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με ανοχή. Η συγκεκριμένη φωτιά στο Πολυτεχνείο είναι ένα ακόμη συμβάν ανάμεσα στα πολλά που υποβαθμίζουν την ακαδημαϊκή ζωή μας, το ακαδημαϊκό μας κύρος και τις ίδιες τις γνώσεις μας.
Της Βασιλείας Νιαβή
