Ζούμε σε μία περίοδο βαρύτατης οικονομικής κρίσης. Η Ελλάδα
διανύει ίσως την πιο δραματική στιγμή της ιστορίας της μετά το Β’ παγκόσμιο
πόλεμο. Η νέα οικονομική κατάσταση έχει φέρει μεγάλες ανακατατάξεις στις
κοινωνικές-οικονομικές ομάδες της χώρας μας. Το μεγαλύτερο όμως θύμα της κρίσης
αυτής είναι η γενιά μας, οι νέοι άνθρωποι οι οποίοι θα πρέπει να ανταπεξέλθουν,
να δημιουργήσουν και τελικά να ορθοποδήσουν στη νέα κατάσταση.
Είναι λοιπόν απόλυτα φυσιολογικό και δικαιολογημένο οι νέοι
να είναι οργισμένοι και απογοητευμένοι με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα
μας. Έχουν απογοητευτεί με το πολιτικό σύστημα που έφερε την κατάσταση ως εδώ
και καταδίκασε τη γενιά μας. Θα περίμενε λοιπόν κανείς οι σημερινοί νέοι να
επιθυμούν να αλλάξουν τα πράγματα, να ασχοληθούν με τα κοινά και να ασκήσουν τα
πολιτικά τους δικαιώματα αποφεύγοντας τα λάθη της προηγούμενης γενιάς.
Κάτι
τέτοιο όμως δεν ισχύει. Διαφαίνεται πλέον πολύ έντονα ότι οι νέοι έχουν υιοθετήσει
ένα απολιτιίκ προφίλ αδιαφορώντας για τα κοινά, τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς
και την πολιτική ζωή του τόπου. Στα μάτια των σημερινών νέων όσοι ασχολούνται
με τα κοινά το κάνουν για ιδιοτελείς σκοπούς και κίνητρα. Είναι λοιπόν δική μας
ευθύνη ως μέλη της πιο μεγάλης και υγιούς παράταξης στα ελληνικά πανεπιστήμια
να επισημάνουμε τις καταστροφικές συνέπειες αυτής της απολιτίκ στάσης των νέων
ανθρώπων και να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τη στάση αυτή.
Γιατί είναι κακό λοιπόν να είσαι απολιτίκ; Η βάση της
κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στηρίζεται στην ενεργή και συνειδητή στάση των
πολιτών. Στη χώρα μας οι πολίτες εκφράζουν την πολιτική τους βούληση εκλέγοντας
τους εκπροσώπους τους στο κοινοβούλιο αλλά και στα όργανα τοπικής
αυτοδιοίκησης. Είναι λοιπόν δεδομένο ότι αν οι πολίτες δεν ψηφίσουν συνειδητά
γνωρίζοντας ΑΚΡΙΒΩΣ τι επιλέγουν με την ψήφο τους, τότε η εκπροσώπηση τους θα
είναι ελλιπής και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται ουσιαστικά ερήμην τους. Είναι
επιβεβλημένο λοιπόν οι σημερινοί νέοι να ενδιαφερθούν για τα κοινά, να
αναπτύξουν πολιτική σκέψη και να ορίσουν το μέλλον τους.
Η απολιτίκ αυτή στάση επίσης κάνει τους νέους πιο επιρρεπείς
στην παραπληροφόρηση και σε εξωτερικά ερεθίσματα τα οποία καθορίζουν τις
απόψεις τους. Ηθοποιοί, τραγουδιστές, παρουσιαστές επηρεάζουν πλέον πολύ πιο
εύκολα τις απόψεις των νέων από ότι οι σημερινοί πολιτικοί μας. Για αυτό όμως
δεν ευθύνονται μόνο οι νέοι. Ακέραια ευθύνη φέρει και το πολιτικό σύστημα καθώς
είναι γνωστό ότι οι νέοι σήμερα δύσκολα βρίσκουν ταύτιση με κόμματα της
κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αυτό ακριβώς το γεγονός προσπαθούν να
εκμεταλλευτούν τα «άκρα» τα οποία αυξάνουν τη δύναμη τους απορροφώντας την οργή
και την αγανάκτηση των νέων εκτρέποντας όμως τη δημοκρατία μας σε επικίνδυνα
μονοπάτια. Ο «πόλεμος» των δύο άκρων εντείνεται το τελευταίο χρονικό διάστημα
με απόλυτα βλαπτικές συνέπειες για την κοινωνία και τους νέους πιο
συγκεκριμένα. Καθημερινά νεαρής ηλικίας άνθρωποι, οι οποίοι δεν έχουν κανένα
ιδεολογικό/πολιτικό υπόβαθρο, γίνονται πρωταγωνιστές σε περιστατικά βίας των
άκρων και απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τις δημοκρατικές αξίες τις
οποίες πρέπει να υπερασπιστούμε όλοι μας σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Είναι επιβεβλημένο λοιπόν να δράσουμε άμεσα για να αλλάξουμε
την κατάσταση αυτή και να επενδύσουμε στην πολιτικοποίηση των συμφοιτητών μας,
καθώς συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για τη διέξοδο από την κρίση. Μέσα από τις
δράσεις μας, τις εκδηλώσεις μας, τις προτάσεις μας και την πολιτική μας
παρουσία πρέπει να εμπνεύσουμε τη νέα γενιά, να τους δώσουμε μια νέα προοπτική
και να τους δείξουμε ότι μπορούν να προσφέρουν στο πανεπιστήμιο και τον τόπο
γενικότερα. Να δώσουμε ερεθίσματα στους συμφοιτητές μας μέσα από τα οποία να
καλλιεργήσουν πολιτική στάση και οπτική ακόμα και αν τελικώς διαφωνήσουν με τις
απόψεις μας και τις πολιτικές μας. Η ΔΑΠ- ΝΔΦΚ έχει πετύχει πολλά, δίνει
καθημερινά εξετάσεις και αλλάζει συνεχώς το Πανεπιστήμιο προς το καλύτερο.
Είναι λοιπόν δεδομένο ότι η παράταξη μας θα μπορέσει να πετύχει πολλά
περισσότερα μέσα σε ένα πανεπιστήμιο με βαθιά πολιτικοποιημένους φοιτητές.
