Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ- ΠΛΑΣΙΟ: Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ

Το τελευταίο χρονικό διάστημα πολλές σχολές τελούν υπό κατάληψη(με δημοκρατικούς και μη τρόπους) με στόχο την εκδήλωση αντίδρασης στον νέο νόμο για την παιδεία. Το γεγονός αυτό έχει θορυβήσει μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, αφού στις δύσκολες εποχές που περνά η χώρα μας τα Πανεπιστήμια και τα Πολυτεχνεία παραμένουν κλειστά και στερούν από τους φοιτητές, το υγιέστερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, το μοναδικό εφόδιο που δεν μπορεί κανείς να τους στερήσει, την γνώση.

Ως Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ, όντας η μόνη υπεύθυνη φοιτητική παράταξη, ταχθήκαμε από την πρώτη στιγμή με επιφύλαξη απέναντι στο νόμο. Αντιδρούμε στο πνεύμα και τη φιλοσοφία του νόμου, ο οποίος μέσω ενός πλήθους «παραθύρων» φαίνεται να οδηγεί τα Ελληνικά Πανεπιστήμια σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας, αφού στην εφαρμογή του πιθανόν να προκύψουν πολλά προβλήματα και αδικίες. Χωρίς να είμαστε μηδενιστές αναδεικνύουμε τόσο τα θετικά, κατά εμάς, στοιχεία αλλά καταδεικνύουμε και τα αρνητικά που περιέχει αυτό το νομοθέτημα.

Είμαστε θετικά προδιατεθειμένοι απέναντι στα άρθρα του νόμου που αναφέρονται στην εφαρμογή του θεσμού της αξιολόγησης στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Θεωρούμε ανεπίτρεπτο σε μια ευνομούμενη κοινωνία οι ανώτεροι φορείς παιδείας και γνώσης να παραμένουν εκτός πλασίου αξιολόγησης και γι αυτό είμαστε υπέρ της αξιολόγησης τόσο του ιδρύματος όσο και των καθηγητών του ως προς το εκπαιδευτικό ερευνητικό διδακτικό και διοικητικό τους έργο. Επιπρόσθετα, στηρίζουμε την ενίσχυση της χρηματοδότησης( extra bonus) από τον κρατικό προϋπολογισμό των Ιδρυμάτων που καταφέρνουν υψηλή αριστεία κατά την αξιολόγηση έτσι ώστε να δημιουργηθεί υγιείς ανταγωνισμός μεταξύ των Ιδρυμάτων και να επιβραβεύεται αυτό που καταβάλει τη μεγαλύτερη προσπάθεια χωρίς όμως ταυτόχρονα να ευτελίζονται τα υπόλοιπα, αφού σε καμία περίπτωση δεν εννοούμε να κόβονται κονδύλια από κάποια ιδρύματα για να δίδοντα ως bonus σε κάποια άλλα. Τέλος, είμαστε υπέρ της συμπληρωματικής χρηματοδότησης των ΑΕΙ από Ν.Π.Ι.Δ. με κίνητρο γι αυτή τη περαιτέρω χρηματοδότηση τη διεξαγωγή ερευνητικού έργου για λογαριασμό του Ν.Π.Ι.Δ. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η δημιουργία ενός αυστηρού νομικού πλαισίου για την διασφάλιση της νομιμότητας και της διαφάνειας.

Όσον αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο θεωρούμε ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση η κατάργηση του άσυλου ανομίας ενώ ταυτόχρονα (απαραίτητη προϋπόθεση για την συναίνεση που δίνουμε) διασφαλίζεται η ακαδημαϊκή ελευθερία, η ελευθερία διακίνησης ιδεών, η ελευθερία στη ερευνά και η συνδικαλιστική δράση.

Όμως είμαστε απέναντι:

  • Στο πανίσχυρο Συμβούλιο του Ιδρύματος, δομημένο με αντισυνταγματικό τρόπο, επιτρέπει στην εκάστοτε Κυβέρνηση ή άλλους φορείς εξουσίας να ελέγχει το πανεπιστήμιο με πιο άμεσο τρόπο παρά ποτέ
  • στη δυνατότητα εισαγωγής στα ΑΕΙ από ΙΕΚ, ειδικά αν δε είναι απαραίτητες κατατακτήριες εξετάσεις
  • στην εκμηδένιση της δωρεάν φοιτητικής σίτισης και στέγασης, αφού μεταβιβάζει την ευθύνη στα Ιδρύματα για την διατήρηση της σπουδαστικής μεριμνάς χωρίς όμως να διασφαλίζει τα αντίστοιχα κονδύλια
  • στην μη αναγνώριση του 5ετους ενιαίου Διπλώματος των Πολυτεχνείων και Πολυτεχνικών Σχολών ως ισοτίμου με ΜΑSTER κάτι που θα διασφάλιζε τόσο ακαδημαϊκή δικαιοσύνη αλλά και σαφή διαχωρισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων μας σε σχέση με τα αντίστοιχα Τ.Ε.Ι.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του νέου νόμου το οποίο επιδέχεται πολλών ερμηνειών είναι η μεταφορά πολλών αρμοδιοτήτων από το Υπουργείο Παιδείας στους Οργανισμούς των Ιδρυμάτων. Δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα :

1. τον (ελάχιστο) απαιτούμενο χρόνο για τη λήψη διπλώματος(για τα πολυτεχνεία) τίτλου σπουδών (για τις υπόλοιπες σχολές)-à δεν ορίζει πουθενά ο νόμος ότι τα πανεπιστήμια γίνονται 3ετούς φοίτησης αλλά ότι το υπουργείο για να αναγνωρίσει πτυχίο ΑΕΙ αυτό θα πρέπει να απαιτούνται 3 τουλάχιστον έτη φοίτησης.

2. Τον χρονικό διάστημα φοίτησης(μέγιστος χρόνος φοίτησης): με τον ισχύον νόμο πλαίσιο στα 2ν χρόνια φοίτησης διαγράφεσαι από οποιοδήποτε πανεπιστημιακό ίδρυμα της χώρας. Με τον νέο νόμο στα ν+2 έτη έχει τη δυνατότητα το ίδρυμα να θέσει ανάλογα με τη φύση και τη δυσκολία της σχολής όρους για τη συνέχιση της φοίτησης αυξάνει δηλαδή την ευελιξία των ιδρυμάτων, αφού για παράδειγμα δεν μπορούν να υπάρχουν οι ίδιοι χρονικοί περιορισμοί στο 4ετές τμήμα Νηπιαγωγών και στο επίσης 4ετές τμήμα Φυσικής….

Εάν συμφωνήσουμε ότι είμαστε υπέρ του Αυτοδιοικήτου του Πανεπιστημίου και ότι εμπιστευόμαστε την ακαδημαϊκή κοινότητα (περισσότερο τουλάχιστον από την εκάστοτε ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας) τότε την μεταφορά περισσότερων αρμοδιοτήτων από το Υπουργείο Παιδείας στα Ιδρύματα πρέπει και να την επικροτούμε και να τη στηρίζουμε.

συνολικά όμως είμαστε κατά της κατάληψης ως μέσου αντίδρασης γιατί:

· το δικαίωμα στη μόρφωση είναι αναφαίρετο για κάθε έλληνα φοιτητή στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ

· σεβόμαστε το χαρακτήρα του δημόσιου πανεπιστήμιου και δεν είμαστε διατεθειμένοι να στερήσουμε τη πρόσβαση στη γνώση σε ιδρύματα που συντηρούν οι ‘’βαριά’’ φορολογούμενοι έλληνες πολίτες

· θεωρούμε την κατάληψη αντιδημοκρατική μέθοδο αντίδρασης

· φέρνουμε την κοινωνία απέναντι μας και δίνουμε μια ακόμα δικαιολογία για υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων μας

· συντηρούμε την παραπληροφόρηση των φοιτητών για τον νέο νόμο

· υποβαθμίζουμε εμείς οι ίδιοι την αξία των πτυχίων μας

· θεωρούμε άκαιρες χρονικά κινητοποιήσεις που στοχεύουν παραμέτρους του νόμου στις οποίες μεταφέρονται αρμοδιότατες από το Υπουργείο στους Οργανισμούς των Ιδρυμάτων, εάν διαπιστωθεί ότι κατά τη λήψη αποφάσεων από τα Όργανα του Πανεπιστήμιου γίνονται κινήσεις που θίγουν τα δικαιώματα των φοιτητών τότε ναι να αντιδράσουμε αλλά η προκαταβολική αντίδραση για πιθανές αποφάσεις νομίζω δε μας τιμά…

Από εδώ και πέρα, ως Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ., πιστεύουμε ότι το φοιτητικό κίνημα για να λειτουργήσει συντονισμένα, να εκφράσει τις διαφωνίες του απέναντι στο νόμο αλλά και να δημιουργηθούν ευρύτερες συμμαχίες, πρέπει να ανασυνταχτεί. Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η άμεση διεξαγωγή Πανσπουδαστικού Συνεδρίου και επανασύσταση του Κ.Σ. της Ε.Φ.Ε.Ε.(εθνική φοιτητική ένωση Ελλάδας). Η στείρα άρνηση δεν οδηγεί σε λύση ενώ ο διάλογος και η τεκμηριωμένη αντίδραση σε συνεννόηση με την υπόλοιπη πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί να φέρει αποτελέσματα..

Δ.Α.Π- Ν.Δ.Φ.Κ. ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΗΣ